ἁπλῶς δʼ Ἀχαιῶν οὐδένʼ αἰτιώμεθα.τίς δʼ ἂν χαμεύνας πολεμίων κατʼ εὐφρόνηνῬήσου μολὼν ἐξηῦρεν, εἰ μή τις θεῶνἔφραζε τοῖς κτανοῦσιν; οὐδʼ ἀφιγμένοντὸ πάμπαν ᾖσαν· ἀλλὰ μηχανᾷ τάδε.Ἕκτωρχρόνον μὲν ἤδη συμμάχοισι χρώμεθαὅσονπερ ἐν γῇ τῇδʼ Ἀχαιικὸς λεώς,κοὐδὲν πρὸς αὐτῶν οἶδα πλημμελὲς κλύων·ἐν σοὶ δʼ ἂν ἀρχοίμεσθα. μή μʼ ἔρως ἕλοιτοιοῦτος ἵππων ὥστʼ ἀποκτείνειν φίλους.καὶ ταῦτʼ Ὀδυσσεύς· τίς γὰρ ἄλλος ἄν ποτεἔδρασεν ἢ ʼβούλευσεν Ἀργείων ἀνήρ;δέδοικα δʼ αὐτὸν καί τί μου θράσσει φρένας,μὴ καὶ Δόλωνα συντυχὼν κατακτάνῃ·χρόνον γὰρ ἤδη φροῦδος ὢν οὐ φαίνεται.Ἡνίοχοςοὐκ οἶδα τοὺς σοὺς οὓς λέγεις Ὀδυσσέας·ἡμεῖς δʼ ὑπʼ ἐχθρῶν οὐδενὸς πεπλήγμεθα.Ἕκτωρσὺ δʼ οὖν νόμιζε ταῦτʼ, ἐπείπερ σοι δοκεῖ.Ἡνίοχοςὦ γαῖα πατρίς, πῶς ἂν ἐνθάνοιμί σοι;Ἕκτωρμὴ θνῇσχʼ· ἅλις γὰρ τῶν τεθνηκότων ὄχλος.