πύθῃ, κατά με γᾶςζῶντα πόρευσον· οὐ παραιτοῦμαι.Ἡνίοχοςτί τοῖσδʼ ἀπειλεῖς βάρβαρός τε βαρβάρουγνώμην ὑφαιρῇ τὴν ἐμήν, πλέκων λόγους;σὺ ταῦτʼ ἔδρασας· οὐδένʼ ἂν δεξαίμεθαοὔθʼ οἱ θανόντες οὔτʼ ἂν οἱ τετρωμένοιἄλλον· μακροῦ γε δεῖ σε καὶ σοφοῦ λόγου,ὅτῳ με πείσεις μὴ φίλους κατακτανεῖν,ἵππων ἐρασθείς, ὧν ἕκατι συμμάχουςτοὺς σοὺς φονεύεις, πόλλʼ ἐπισκήπτων μολεῖν.ἦλθον, τεθνᾶσιν· εὐπρεπέστερον Πάριςξενίαν κατῄσχυνʼ ἢ σὺ συμμάχους κτανών.μὴ γάρ τι λέξῃς ὥς τις Ἀργείων μολὼνδιώλεσʼ ἡμᾶς· τίς δʼ ὑπερβαλὼν λόχουςΤρώων ἐφʼ ἡμᾶς ἦλθεν, ὥστε καὶ λαθεῖν;σὺ πρόσθεν ἡμῶν ἧσο καὶ Φρυγῶν στρατός.τίς οὖν τέτρωται, τίς τέθνηκε συμμάχωντῶν σῶν, μολόντων ὧν σὺ πολεμίων λέγεις;ἡμεῖς δʼ ἑκὰς τετρώμεθʼ, οἳ δὲ μειζόνωςπαθόντες οὐχ ὁρῶσιν ἡλίου φάος.