βάλλει με δυσθνῄσκοντος αἵματος νέου.ὀρθὸς δʼ ἀνᾴσσω χειρὶ σὺν κενῇ δορός.καί μʼ ἔγχος αὐγάζοντα καὶ θηρώμενονπαίει παραστὰς νεῖραν ἐς πλευρὰν ξίφειἀνὴρ ἀκμάζων· φασγάνου γὰρ ᾐσθόμηνπληγῆς, βαθεῖαν ἄλοκα τραύματος λαβών.πίπτω δὲ πρηνής· οἳ δʼ ὄχημα πωλικὸνλαβόντες ἵππων ἵεσαν φυγῇ πόδα.ἆ ἆ.ὀδύνη με τείρει, κοὐκέτʼ ὀρθοῦμαι τάλας.καὶ ξυμφορὰν μὲν οἶδʼ ὁρῶν, τρόπῳ δʼ ὅτῳτεθνᾶσιν οἱ θανόντες οὐκ ἔχω φράσαι,οὐδʼ ἐξ ὁποίας χειρός. εἰκάσαι δέ μοιπάρεστι λυπρὰ πρὸς φίλων πεπονθέναι.Χορόςἡνίοχε Θρῃκὸς τοῦ κακῶς πεπραγότος,μηδὲν δυσοίζου· πολέμιοι ῎δρασαν τάδε. Ἕκτωρ δὲ καὐτὸς συμφορᾶς πεπυσμένοςχωρεῖ· συναλγεῖ δʼ, ὡς ἔοικε, σοῖς κακοῖς.Ἕκτωρπῶς, ὦ μέγιστα πήματʼ ἐξειργασμένοι,μολόντες ὑμᾶς πολεμίων κατάσκοποι