πώλοισι χόρτον, προσδοκῶν ἑωθινὴνζεύξειν ἐς ἀλκήν, ἀφθόνῳ μετρῶ χερί.λεύσσω δὲ φῶτε περιπολοῦνθʼ ἡμῶν στρατὸνπυκνῆς διʼ ὄρφνης· ὡς δʼ ἐκινήθην ἐγώ,ἐπτηξάτην τε κἀνεχωρείτην πάλιν·ἤπυσα δʼ αὐτοῖς μὴ πελάζεσθαι στρατῷ,κλῶπας δοκήσας συμμάχων πλάθειν τινάς.οἳ δʼ οὐδέν· οὐ μὴν οὐδʼ ἐγὼ τὰ πλείονα.ηὗδον δʼ ἀπελθὼν αὖθις ἐς κοίτην πάλιν.καί μοι καθʼ ὕπνον δόξα τις παρίσταται·ἵππους γὰρ ἃς ἔθρεψα κἀδιφρηλάτουνῬήσῳ παρεστώς, εἶδον, ὡς ὄναρ δοκῶν,λύκους ἐπεμβεβῶτας ἑδραίαν ῥάχιν·θείνοντε δʼ οὐρᾷ πωλικῆς ῥινοῦ τρίχαἤλαυνον, αἳ δʼ ἔρρεγκον ἐξ ἀντηρίδωνθυμὸν πνέουσαι κἀνεχαίτιζον φόβῳ.ἐγὼ δʼ ἀμύνων θῆρας ἐξεγείρομαιπώλοισιν· ἔννυχος γὰρ ἐξώρμα φόβος.κλύω δʼ ἐπάρας κρᾶτα μυχθισμὸν νεκρῶν.θερμὸς δὲ κρουνὸς δεσπότου πάρα σφαγαῖς