ὧν οὕνεκʼ εὐνὰς ἤλυθον πρὸς Ἕκτορος.Ἀθήναμηδὲν φοβηθῇς· οὐδὲν ἐν στρατῷ νέον·Ἕκτωρ δὲ φροῦδος Θρῇκα κοιμήσων στρατόν.Ἀλέξανδροςσύ τοί με πείθεις, σοῖς δὲ πιστεύων λόγοιςτάξιν φυλάξων εἶμʼ ἐλεύθερος φόβου.Ἀθήναχώρει· μέλειν γὰρ πάντʼ ἐμοὶ δόκει τὰ σά,ὥστʼ εὐτυχοῦντας συμμάχους ἐμοὺς ὁρᾶν.γνώσῃ δὲ καὶ σὺ τὴν ἐμὴν προθυμίαν.ὑμᾶς δʼ ἀυτῶ τοὺς ἄγαν ἐρρωμένους,Λαερτίου παῖ, θηκτὰ κοιμίσαι ξίφη.κεῖται γὰρ ἡμῖν Θρῄκιος στρατηλάτης,ἵπποι τʼ ἔχονται, πολέμιοι δʼ ᾐσθημένοιχωροῦσʼ ἐφʼ ὑμᾶς· ἀλλʼ ὅσον τάχιστα χρὴφεύγειν πρὸς ὁλκοὺς ναυστάθμων. τί μέλλετεσκηπτοῦ ʼπιόντος πολεμίων σῷσαι βίον;Χορός— ἔα ἔα·βάλε βάλε βάλε βάλε.θένε θένε.— τίς ἁνήρ; λεύσσετε· τοῦτον αὐδῶ.— κλῶπες οἵτινες κατʼ ὄρφνην τόνδε κινοῦσι στρατόν.