κάλλιστον οἴκοις σκῦλον· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπουτοιόνδʼ ὄχημα χθὼν κέκευθε πωλικόν.ὈδυσσεύςΔιόμηδες, ἢ σὺ κτεῖνε Θρῄκιον λεών,ἢ ʼμοὶ πάρες γε, σοὶ δὲ χρὴ πώλους μέλειν.Διομήδηςἐγὼ φονεύσω, πωλοδαμνήσεις δὲ σύ·τρίβων γὰρ εἶ τὰ κομψὰ καὶ νοεῖν σοφός.χρὴ δʼ ἄνδρα τάσσειν οὗ μάλιστʼ ἂν ὠφελοῖ.Ἀθήνακαὶ μὴν καθʼ ἡμᾶς τόνδʼ Ἀλέξανδρον βλέπωστείχοντα, φυλάκων ἔκ τινος πεπυσμένονδόξας ἀσήμους πολεμίων μεμβλωκότων.Διομήδηςπότερα σὺν ἄλλοις ἢ μόνος πορεύεται;Ἀθήναμόνος· πρὸς εὐνὰς δʼ, ὡς ἔοικεν, Ἕκτοροςχωρεῖ, κατόπτας σημανῶν ἥκειν στρατοῦ.Διομήδηςοὐκ οὖν ὑπάρχειν τόνδε κατθανόντα χρή;Ἀθήναοὐκ ἂν δύναιο τοῦ πεπρωμένου πλέον.τοῦτον δὲ πρὸς σῆς χειρὸς οὐ θέμις θανεῖν.ἀλλʼ ᾧπερ ἥκεις μορσίμους φέρων σφαγάς,τάχυνʼ· ἐγὼ δέ, τῷδε σύμμαχος Κύπριςδοκοῦσʼ ἀρωγὸς ἐν πόνοις παραστατεῖν,σαθροῖς λόγοισιν ἐχθρὸν ἄνδρʼ ἀμείψομαι.