ὃς εἰ διοίσει νύκτα τήνδʼ ἐς αὔριον,οὔτε σφʼ Ἀχιλλεὺς οὔτʼ ἂν Αἴαντος δόρυμὴ πάντα πέρσαι ναύσταθμʼ Ἀργείων σχέθοι,τείχη κατασκάψαντα καὶ πυλῶν ἔσωλόγχῃ πλατεῖαν ἐσδρομὴν ποιούμενον.τοῦτον κατακτὰς πάντʼ ἔχεις. τὰς δʼ Ἕκτοροςεὐνὰς ἔασον καὶ καρατόμους σφαγάς·ἔσται γὰρ αὐτῷ θάνατος ἐξ ἄλλης χερός.Ὀδυσσεύςδέσποινʼ Ἀθάνα, φθέγματος γὰρ ᾐσθόμηντοῦ σοῦ συνήθη γῆρυν· ἐν πόνοισι γὰρπαροῦσʼ ἀμύνεις τοῖς ἐμοῖς ἀεί ποτε·τὸν ἄνδρα δʼ ἡμῖν, ποῦ κατηύνασται, φράσον·πόθεν τέτακται βαρβάρου στρατεύματος;Ἀθήναὅδʼ ἐγγὺς ἧσται κοὐ συνήθροισται στρατῷ,ἀλλʼ ἐκτὸς αὐτὸν τάξεων κατηύνασενἝκτωρ, ἕως ἂν νὺξ ἀμείψηται φάος.πέλας δὲ πῶλοι Θρῃκίων ἐξ ἁρμάτωνλευκαὶ δέδενται, διαπρεπεῖς ἐν εὐφρόνῃ·στίλβουσι δʼ ὥστε ποταμίου κύκνου πτερόν.ταύτας, κτανόντες δεσπότην, κομίζετε,