χὡ Τυδέως παῖς· ἔστι δʼ αἱμυλώτατονκρότημʼ Ὀδυσσεύς, λῆμά τʼ ἀρκούντως θρασὺςκαὶ πλεῖστα χώραν τήνδʼ ἀνὴρ καθυβρίσας·ὃς εἰς Ἀθάνας σηκὸν ἔννυχος μολὼνκλέψας ἄγαλμα ναῦς ἐπʼ Ἀργείων φέρει.ἤδη δʼ ἀγύρτης πτωχικὴν ἔχων στολὴνἐσῆλθε πύργους, πολλὰ δʼ Ἀργείοις κακὰἠρᾶτο, πεμφθεὶς Ἰλίου κατάσκοπος·κτανὼν δὲ φρουροὺς καὶ παραστάτας πυλῶνἐξῆλθεν· αἰεὶ δʼ ἐν λόχοις εὑρίσκεταιΘυμβραῖον ἀμφὶ βωμὸν ἄστεως πέλαςθάσσων· κακῷ δὲ μερμέρῳ παλαίομεν.Ῥῆσοςοὐδεὶς ἀνὴρ εὔψυχος ἀξιοῖ λάθρᾳκτεῖναι τὸν ἐχθρόν, ἀλλʼ ἰὼν κατὰ στόμα.τοῦτον δʼ ὃν ἵζειν φὴς σὺ κλωπικὰς ἕδραςκαὶ μηχανᾶσθαι, ζῶντα συλλαβὼν ἐγὼπυλῶν ἐπʼ ἐξόδοισιν ἀμπείρας ῥάχινστήσω πετεινοῖς γυψὶ θοινατήριον.λῃστὴν γὰρ ὄντα καὶ θεῶν ἀνάκτορασυλῶντα δεῖ νιν τῷδε κατθανεῖν μόρῳ.