Ζεὺς θέλοι ἀμφὶ σοῖς λόγοισιν εἴργειν.τὸ δὲ νάιον Ἀργόθεν δόρυοὔτε πρίν τινʼ οὔτε νῦνἀνδρῶν ἐπόρευσε σέθεν κρείσσω. πῶς μοιἈχιλεὺς τὸ σὸν ἔγχος ἂν δύναιτο,πῶς δʼ Αἴας ὑπομεῖναι;εἰ γὰρ ἐγὼ τόδʼ ἦμαρ εἰσίδοιμʼ, ἄναξ,ὅτῳ πολυφόνουχειρὸς ἀποινάσαιο λόγχᾳ.
Ῥῆσοςτοιαῦτα μέν σοι τῆς μακρᾶς ἀπουσίαςπρᾶξαι παρέξω — σὺν δʼ Ἀδραστείᾳ λέγω — ἐπειδἂν ἐχθρῶν τήνδʼ ἐλευθέραν πόλινθῶμεν θεοῖσί τʼ ἀκροθίνιʼ ἐξέλῃς,ξὺν σοὶ στρατεύειν γῆν ἐπʼ Ἀργείων θέλωκαὶ πᾶσαν ἐλθὼν Ἑλλάδʼ ἐκπέρσαι δορί,ὡς ἂν μάθωσιν ἐν μέρει πάσχειν κακῶς.Ἕκτωρεἰ τοῦ παρόντος τοῦδʼ ἀπαλλαχθεὶς κακοῦπόλιν νεμοίμην ὡς τὸ πρίν ποτʼ ἀσφαλῆ,ἦ κάρτα πολλὴν θεοῖς ἂν εἰδείην χάριν.τὰ δʼ ἀμφί τʼ Ἄργος καὶ νομὸν τὸν Ἑλλάδος