κακαὶ γεωργεῖν χεῖρες εὖ τεθραμμέναι.Ἕκτωρτίνʼ οὖν Ἀχαιῶν ζῶντʼ ἀποινᾶσθαι θέλεις;Δόλωνκαὶ πρόσθεν εἶπον· ἔστι χρυσὸς ἐν δόμοις.Ἕκτωρκαὶ μὴν λαφύρων γʼ αὐτὸς αἱρήσῃ παρών.Δόλωνθεοῖσιν αὐτὰ πασσάλευε πρὸς δόμοις.Ἕκτωρτί δῆτα μεῖζον τῶνδέ μʼ αἰτήσεις γέρας;Δόλωνἵππους Ἀχιλλέως· χρὴ δʼ ἐπʼ ἀξίοις πονεῖνψυχὴν προβάλλοντʼ ἐν κύβοισι δαίμονος.Ἕκτωρκαὶ μὴν ἐρῶντί γʼ ἀντερᾷς ἵππων ἐμοί·ἐξ ἀφθίτων γὰρ ἄφθιτοι πεφυκότεςτὸν Πηλέως φέρουσι θούριον γόνον·δίδωσι δʼ αὐτοὺς πωλοδαμνήσας ἄναξΠηλεῖ Ποσειδῶν, ὡς λέγουσι, πόντιος.ἀλλʼ οὔ σʼ ἐπάρας ψεύσομαι· δώσω δέ σοι,κάλλιστον οἴκοις κτῆμʼ, Ἀχιλλέως ὄχον.Δόλωναἰνῶ· λαβὼν δʼ ἄν φημι κάλλιστον Φρυγῶνδῶρον δέχεσθαι τῆς ἐμῆς εὐσπλαγχνίας.σὲ δʼ οὐ φθονεῖν χρή· μυρίʼ ἔστιν ἄλλα σοι,ἐφʼ οἷσι τέρψῃ τῆσδʼ ἀριστεύων χθονός.

Χορόςμέγας ἀγών, μεγάλα δʼ ἐπινοεῖς ἑλεῖν·