γῆν γὰρ λιπὼν Φάρσαλον ἠδὲ Πηλέαμένω ʼπὶ λεπταῖς ταισίδʼ Εὐρίπου πνοαῖς,Μυρμιδόνας ἴσχων· οἳ δʼ ἀεὶ προσκείμενοιλέγουσʼ· Ἀχιλλεῦ, τί μένομεν; πόσον χρόνονἔτʼ ἐκμετρῆσαι χρὴ πρὸς Ἰλίου στόλον;δρᾶ γʼ, εἴ τι δράσεις, ἢ ἄπαγʼ οἴκαδε στρατόν,τὰ τῶν Ἀτρειδῶν μὴ μένων μελλήματα.Κλυταιμήστραὦ παῖ θεᾶς Νηρῇδος, ἔνδοθεν λόγωντῶν σῶν ἀκούσασʼ ἐξέβην πρὸ δωμάτων.Ἀχιλλεύςὦ πότνιʼ αἰδώς, τήνδε τίνα λεύσσω ποτὲγυναῖκα, μορφὴν εὐπρεπῆ κεκτημένην;Κλυταιμήστραοὐ θαῦμά σʼ ἡμᾶς ἀγνοεῖν, οἷς μὴ πάροςπροσῆκες· αἰνῶ δʼ ὅτι σέβεις τὸ σωφρονεῖν.Ἀχιλλεύςτίς δʼ εἶ; τί δʼ ἦλθες Δαναϊδῶν ἐς σύλλογον,γυνὴ πρὸς ἄνδρας ἀσπίσιν πεφραγμένους;ΚλυταιμήστραΛήδας μέν εἰμι παῖς, Κλυταιμήστρα δέ μοιὄνομα, πόσις δέ μοὐστὶν Ἀγαμέμνων ἄναξ.Ἀχιλλεύςκαλῶς ἔλεξας ἐν βραχεῖ τὰ καίρια.αἰσχρὸν δέ μοι γυναιξὶ συμβάλλειν λόγους.Κλυταιμήστραμεῖνον — τί φεύγεις; — δεξιάν τʼ ἐμῇ χερὶ