ἐγὼ παρέξω φῶς ὃ νυμφίοις πρέπει.Κλυταιμήστραοὐχ ὁ νόμος οὗτος οὐδὲ φαῦλʼ ἡγητέα.Ἀγαμέμνωνοὐ καλὸν ἐν ὄχλῳ σʼ ἐξομιλεῖσθαι στρατοῦ.Κλυταιμήστρακαλὸν τεκοῦσαν τἀμά μʼ ἐκδοῦναι τέκνα.Ἀγαμέμνωνκαὶ τάς γʼ ἐν οἴκῳ μὴ μόνας εἶναι κόρας.Κλυταιμήστραὀχυροῖσι παρθενῶσι φρουροῦνται καλῶς.Ἀγαμέμνωνπιθοῦ.Κλυταιμήστραμὰ τὴν ἄνασσαν Ἀργείαν θεάν.ἐλθὼν δὲ τἄξω πρᾶσσε, τἀν δόμοις δʼ ἐγώ,ἃ χρὴ παρεῖναι νυμφίοισι παρθένοις.Ἀγαμέμνωνοἴμοι· μάτην ᾖξʼ, ἐλπίδος δʼ ἀπεσφάλην,ἐξ ὀμμάτων δάμαρτʼ ἀποστεῖλαι θέλων.σοφίζομαι δὲ κἀπὶ τοῖσι φιλτάτοιςτέχνας πορίζω, πανταχῇ νικώμενος.ὅμως δὲ σὺν Κάλχαντι τῷ θυηπόλῳκοινῇ τὸ τῆς θεοῦ φίλον, ἐμοὶ δʼ οὐκ εὐτυχές,ἐξευπορήσων εἶμι, μόχθον Ἑλλάδος.χρὴ δʼ ἐν δόμοισιν ἄνδρα τὸν σοφὸν τρέφεινγυναῖκα χρηστὴν κἀγαθήν, ἢ μὴ τρέφειν.