παπαῖ. τὸ σιγᾶν οὐ σθένω· σὲ δʼ ᾔνεσα.Ἰφιγένειαμένʼ, ὦ πάτερ, κατʼ οἶκον ἐπὶ τέκνοις σέθεν.Ἀγαμέμνωνθέλω γε· τὸ θέλειν δʼ οὐκ ἔχων ἀλγύνομαι.Ἰφιγένειαὄλοιντο λόγχαι καὶ τὰ Μενέλεω κακά.Ἀγαμέμνωνἄλλους ὀλεῖ πρόσθʼ ἃ ἐμὲ διολέσαντʼ ἔχει.Ἰφιγένειαὡς πολὺν ἀπῆσθα χρόνον ἐν Αὐλίδος μυχοῖς.Ἀγαμέμνωνκαὶ νῦν γέ μʼ ἴσχει δή τι μὴ στέλλειν στρατόν.Ἰφιγένειαποῦ τοὺς Φρύγας λέγουσιν ᾠκίσθαι, πάτερ;Ἀγαμέμνωνοὗ μήποτʼ οἰκεῖν ὤφελʼ ὁ Πριάμου Πάρις.Ἰφιγένειαμακρὰν ἀπαίρεις, ὦ πάτερ, λιπὼν ἐμέ.Ἀγαμέμνωνεἰς ταὐτόν, ὦ θύγατερ, ἥκεις σῷ πατρί.Ἰφιγένειαφεῦ·εἴθʼ ἦν καλόν μοι σοί τʼ ἄγειν σύμπλουν ἐμέ.Ἀγαμέμνωνἔτʼ ἔστι καὶ σοὶ πλοῦς, ἵνʼ ἀμμνήσῃ πατρός.Ἰφιγένειασὺν μητρὶ πλεύσασʼ ἢ μόνη πορεύσομαι;Ἀγαμέμνωνμόνη, μονωθεῖσʼ ἀπὸ πατρὸς καὶ μητέρος.Ἰφιγένειαοὔ πού μʼ ἐς ἄλλα δώματʼ οἰκίζεις, πάτερ;Ἀγαμέμνωνἐατέʼ· οὐ χρὴ τοιάδʼ εἰδέναι κόρας.Ἰφιγένειασπεῦδʼ ἐκ Φρυγῶν μοι, θέμενος εὖ τἀκεῖ, πάτερ.Ἀγαμέμνωνθῦσαί με θυσίαν πρῶτα δεῖ τινʼ ἐνθάδε.