τοιαῦτα τἀμὰ πήματʼ· ὦ τάλας ἐγώ,ὡς ἠπόρημαι πρὸς θεῶν τὰ νῦν τάδε.ἕν μοι φύλαξον, Μενέλεως, ἀνὰ στρατὸνἐλθών, ὅπως ἂν μὴ Κλυταιμήστρα τάδεμάθῃ, πρὶν Ἅιδῃ παῖδʼ ἐμὴν προσθῶ λαβών,ὡς ἐπʼ ἐλαχίστοις δακρύοις πράσσω κακῶς.ὑμεῖς τε σιγήν, ὦ ξέναι, φυλάσσετε.

Χορός—μάκαρες οἳ μετρίας θεοῦμετά τε σωφροσύνας μετέ-σχον λέκτρων Ἀφροδίτας,γαλανείᾳ χρησάμενοιμανιάδων οἴστρων, ὅθι δὴδίδυμʼ Ἔρως ὁ χρυσοκόμαςτόξʼ ἐντείνεται χαρίτων,τὸ μὲν ἐπʼ εὐαίωνι πότμῳ,τὸ δʼ ἐπὶ συγχύσει βιοτᾶς.ἀπενέπω νιν ἁμετέρων,Κύπρι καλλίστα, θαλάμων.εἴη δέ μοι μετρία μὲνχάρις, πόθοι δʼ ὅσιοι,