λάθοιμι τοῦτʼ ἄν. ἀλλʼ ἐκεῖνʼ οὐ λήσομεν.Μενέλαοςτὸ ποῖον; οὔτοι χρὴ λίαν ταρβεῖν ὄχλον.ἈγαμέμνωνΚάλχας ἐρεῖ μαντεύματʼ Ἀργείων στρατῷ.Μενέλαοςοὔκ, ἢν θάνῃ γε πρόσθε· τοῦτο δʼ εὐμαρές.Ἀγαμέμνωντὸ μαντικὸν πᾶν σπέρμα φιλότιμον κακόν.Μενέλαοςκοὐδέν γʼ ἄχρηστον, οὐδὲ χρήσιμον παρόν.Ἀγαμέμνωνἐκεῖνο δʼ οὐ δέδοικας ὃ ἔμʼ ἐσέρχεται;Μενέλαοςὃν μὴ σὺ φράζεις, πῶς ὑπολάβοιμʼ ἂν λόγον;Ἀγαμέμνωντὸ Σισύφειον σπέρμα πάντʼ οἶδεν τάδε.Μενέλαοςοὐκ ἔστʼ Ὀδυσσεὺς ὅ τι σὲ κἀμὲ πημανεῖ.Ἀγαμέμνωνποικίλος ἀεὶ πέφυκε τοῦ τʼ ὄχλου μέτα.Μενέλαοςφιλοτιμίᾳ μὲν ἐνέχεται, δεινῷ κακῷ.Ἀγαμέμνωνοὐκ οὖν δοκεῖς νιν στάντʼ ἐν Ἀργείοις μέσοιςλέξειν ἃ Κάλχας θέσφατʼ ἐξηγήσατο,κἄμʼ ὡς ὑπέστην θῦμα, κᾆτʼ ἐψευδόμην,Ἀρτέμιδι θύσειν; οὐ ξυναρπάσας στρατόν,σὲ κἄμʼ ἀποκτείναντας Ἀργείους κόρηνσφάξαι κελεύσει; κἂν πρὸς Ἄργος ἐκφύγω,ἐλθόντες αὐτοῖς τείχεσιν Κυκλωπίοιςσυναρπάσουσι καὶ κατασκάψουσι γῆν.