σὺ δʼ ὄμμα παῦσαι δακρύοις τέγγων τὸ σόν,ἀδελφέ, κἀμὲ παρακαλῶν ἐς δάκρυα.εἰ δέ τι κόρης σῆς θεσφάτων μέτεστι σοί,μὴ ʼμοὶ μετέστω· σοὶ νέμω τοὐμὸν μέρος.ἀλλʼ ἐς μεταβολὰς ἦλθον ἀπὸ δεινῶν λόγων;εἰκὸς πέπονθα· τὸν ὁμόθεν πεφυκόταστέργων μετέπεσον. ἀνδρὸς οὐ κακοῦ τροπαὶτοιαίδε, χρῆσθαι τοῖσι βελτίστοις ἀεί.Χορόςγενναῖʼ ἔλεξας Ταντάλῳ τε τῷ Διὸςπρέποντα· προγόνους οὐ καταισχύνεις σέθεν.Ἀγαμέμνωναἰνῶ σε, Μενέλαʼ, ὅτι παρὰ γνώμην ἐμὴνὑπέθηκας ὀρθῶς τοὺς λόγους σοῦ τʼ ἀξίως.ταραχὴ δʼ ἀδελφῶν διά τʼ ἔρωτα γίγνεταιπλεονεξίαν τε δωμάτων· ἀπέπτυσατοιάνδε συγγένειαν ἀλλήλοιν πικράν.ἀλλʼ ἥκομεν γὰρ εἰς ἀναγκαίας τύχας,θυγατρὸς αἱματηρὸν ἐκπρᾶξαι φόνον.Μενέλαοςπῶς; τίς δʼ ἀναγκάσει σε τήν γε σὴν κτανεῖν;Ἀγαμέμνωνἅπας Ἀχαιῶν σύλλογος στρατεύματος.Μενέλαοςοὔκ, ἤν νιν εἰς Ἄργος γʼ ἀποστείλῃς πάλιν.