Ἀγάμεμνον, Ἀτρεύς.δεῖ δέ σε χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι·θνητὸς γὰρ ἔφυς. κἂν μὴ σὺ θέλῃς,τὰ θεῶν οὕτω βουλόμενʼ ἔσται.σὺ δὲ λαμπτῆρος φάος ἀμπετάσαςδέλτον τε γράφειςτήνδʼ ἣν πρὸ χερῶν ἔτι βαστάζεις,καὶ ταὐτὰ πάλιν γράμματα συγχεῖςκαὶ σφραγίζεις λύεις τʼ ὀπίσωῥίπτεις τε πέδῳ πεύκην, θαλερὸνκατὰ δάκρυ χέων,καὶ τῶν ἀπόρων οὐδενὸς ἐνδεῖςμὴ οὐ μαίνεσθαι.τί πονεῖς; τί νέον περὶ σοί, βασιλεῦ;φέρε κοίνωσον μῦθον ἐς ἡμᾶς.πρὸς δʼ ἄνδρʼ ἀγαθὸν πιστόν τε φράσεις·σῇ γάρ μʼ ἀλόχῳ τότε Τυνδάρεωςπέμπει φερνὴνσυννυμφοκόμον τε δίκαιον.This edition starts with the traditional line 49. Traditional line 1 appears following line 114. Regular numbering resumes at line 115.Ἀγαμέμνωνπέμπω σοι πρὸς ταῖς πρόσθεν