Εὔμηλος Φερητιάδας,ᾧ καλλίστους ἰδόμανχρυσοδαιδάλτους στομίοιςπώλους κέντρῳ θεινομένους,τοὺς μὲν μέσους ζυγίουςλευκοστίκτῳ τριχὶ βαλιούς,τοὺς δʼ ἔξω σειροφόρουςἀντήρεις καμπαῖσι δρόμων,πυρσότριχας, μονόχαλα δʼ ὑπὸ σφυρὰποικιλοδέρμονας· οἷς παρεπάλλετοΠηλεΐδας σὺν ὅπλοισι παρʼ ἄντυγα καὶ σύ-ριγγας ἁρματείους.

Χορός—ναῶν δʼ εἰς ἀριθμὸν ἤλυθονκαὶ θέαν ἀθέσφατον,τὰν γυναικεῖον ὄψιν ὀμμάτωνὡς πλήσαιμι, μέλινον ἁδονάν.καὶ κέρας μὲν ἦνδεξιὸν πλάτας ἔχωνΦθιώτας ὁ Μυρμιδὼν Ἄρηςπεντήκοντα ναυσὶ θουρίαις.