ἐπεὶ δʼ ἅπανκατηνθρακώθη θῦμʼ ἐν Ἡφαίστου φλογί,τὰ πρόσφορʼ ηὔξαθʼ, ὡς τύχοι νόστου στρατός.πέμπει δʼ Ἀγαμέμνων μʼ ὥστε σοι φράσαι τάδε,λέγειν θʼ ὁποίας ἐκ θεῶν μοίρας κυρεῖκαὶ δόξαν ἔσχεν ἄφθιτον καθʼ Ἑλλάδα.ἐγὼ παρὼν δὲ καὶ τὸ πρᾶγμʼ ὁρῶν λέγω·ἡ παῖς σαφῶς σοι πρὸς θεοὺς ἀφίπτατο.λύπης δʼ ἀφαίρει καὶ πόσει πάρες χόλον·ἀπροσδόκητα δὲ βροτοῖς τὰ τῶν θεῶν,σώζουσί θʼ οὓς φιλοῦσιν. ἦμαρ γὰρ τόδεθανοῦσαν εἶδε καὶ βλέπουσαν παῖδα σήν.Χορόςὡς ἥδομαί τοι ταῦτʼ ἀκούσασʼ ἀγγέλου·ζῶν δʼ ἐν θεοῖσι σὸν μένειν φράζει τέκος.
Κλυταιμήστραὦ παῖ, θεῶν τοῦ κλέμμα γέγονας;πῶς σε προσείπω; πῶς δʼ οὐ φῶπαραμυθεῖσθαι τούσδε μάτην μύθους,ὥς σου πένθους λυγροῦ παυσαίμαν;Χορόςκαὶ μὴν Ἀγαμέμνων ἄναξ στείχει,τούσδʼ αὐτοὺς ἔχων σοι φράζειν μύθους.