βαρβάρων δʼ Ἕλληνας ἄρχειν εἰκός, ἀλλʼ οὐ βαρβάρους,μῆτερ, Ἑλλήνων· τὸ μὲν γὰρ δοῦλον, οἳ δʼ ἐλεύθεροι.

Χορόςτὸ μὲν σόν, ὦ νεᾶνι, γενναίως ἔχει·τὸ τῆς τύχης δὲ καὶ τὸ τῆς θεοῦ νοσεῖ.ἈχιλλεύςἈγαμέμνονος παῖ, μακάριόν μέ τις θεῶνἔμελλε θήσειν, εἰ τύχοιμι σῶν γάμων.ζηλῶ δὲ σοῦ μὲν Ἑλλάδʼ, Ἑλλάδος δὲ σέ.εὖ γὰρ τόδʼ εἶπας ἀξίως τε πατρίδος·τὸ θεομαχεῖν γὰρ ἀπολιποῦσʼ, ὅ σου κρατεῖ,