ἄγʼ, εἰ στρατεύσῃ καταλιπών μʼ ἐν δώμασιν,κἀκεῖ γενήσῃ διὰ μακρᾶς ἀπουσίας,τίνʼ ἐν δόμοις με καρδίαν ἕξειν δοκεῖς;ὅταν θρόνους τῆσδʼ εἰσίδω πάντας κενούς,κενοὺς δὲ παρθενῶνας, ἐπὶ δὲ δακρύοιςμόνη κάθωμαι, τήνδε θρηνῳδοῦσʼ ἀεί·Ἀπώλεσέν σʼ, ὦ τέκνον, ὁ φυτεύσας πατήρ,αὐτὸς κτανών, οὐκ ἄλλος οὐδʼ ἄλλῃ χερί,τοιόνδε νόστον καταλιπὼν πρὸς τοὺς δόμους.