ὦ πότνια μοῖρα καὶ τύχη δαίμων τʼ ἐμός.Κλυταιμήστρακἀμός γε καὶ τῆσδʼ, εἷς τριῶν δυσδαιμόνων.Ἀγαμέμνωντίνʼ ἠδίκησαι;Κλυταιμήστρατοῦτʼ ἐμοῦ πεύθῃ πάρα;ὁ νοῦς ὅδʼ αὐτὸς νοῦν ἔχων οὐ τυγχάνει.Ἀγαμέμνωνἀπωλόμεσθα. προδέδοται τὰ κρυπτά μου.Κλυταιμήστραπάντʼ οἶδα, καὶ πεπύσμεθʼ ἃ σὺ μέλλεις με δρᾶν·αὐτὸ δὲ τὸ σιγᾶν ὁμολογοῦντός ἐστί σουκαὶ τὸ στενάζειν· πολλὰ μὴ κάμῃς λέγων.