τὴν παῖδα τὴν σὴν τήν τʼ ἐμὴν μέλλεις κτενεῖν;Ἀγαμέμνωνἔα·τλήμονά γʼ ἔλεξας, ὑπονοεῖς θʼ ἃ μή σε χρή.Κλυταιμήστραἔχʼ ἥσυχος.κἀκεῖνό μοι τὸ πρῶτον ἀπόκριναι πάλιν.Ἀγαμέμνωνσὺ δʼ, ἤν γʼ ἐρωτᾷς εἰκότʼ, εἰκότʼ ἂν κλύοις.Κλυταιμήστραοὐκ ἄλλʼ ἐρωτῶ, καὶ σὺ μὴ λέγʼ ἄλλα μοι.Ἀγαμέμνωνὦ πότνια μοῖρα καὶ τύχη δαίμων τʼ ἐμός.Κλυταιμήστρακἀμός γε καὶ τῆσδʼ, εἷς τριῶν δυσδαιμόνων.Ἀγαμέμνωντίνʼ ἠδίκησαι;Κλυταιμήστρατοῦτʼ ἐμοῦ πεύθῃ πάρα;ὁ νοῦς ὅδʼ αὐτὸς νοῦν ἔχων οὐ τυγχάνει.Ἀγαμέμνωνἀπωλόμεσθα. προδέδοται τὰ κρυπτά μου.Κλυταιμήστραπάντʼ οἶδα, καὶ πεπύσμεθʼ ἃ σὺ μέλλεις με δρᾶν·αὐτὸ δὲ τὸ σιγᾶν ὁμολογοῦντός ἐστί σουκαὶ τὸ στενάζειν· πολλὰ μὴ κάμῃς λέγων.Ἀγαμέμνωνἰδοὺ σιωπῶ· τὸ γὰρ ἀναίσχυντον τί δεῖψευδῆ λέγοντα προσλαβεῖν τῇ συμφορᾷ;Κλυταιμήστραἄκουε δή νυν· ἀνακαλύψω γὰρ λόγους,κοὐκέτι παρῳδοῖς χρησόμεσθʼ αἰνίγμασιν.