ὁπότε τὸ μὲν ἄσεπτον ἔχειδύνασιν, ἁ δʼ Ἀρετὰ κατόπι-σθεν θνατοῖς ἀμελεῖται,Ἀνομία δὲ νόμων κρατεῖ,καὶ μὴ κοινὸς ἀγὼν βροτοῖςμή τις θεῶν φθόνος ἔλθῃ; Κλυταιμήστραἐξῆλθον οἴκων προσκοπουμένη πόσιν,χρόνιον ἀπόντα κἀκλελοιπότα στέγας.ἐν δακρύοισι δʼ ἡ τάλαινα παῖς ἐμή,πολλὰς ἱεῖσα μεταβολὰς ὀδυρμάτων,θάνατον ἀκούσασʼ, ὃν πατὴρ βουλεύεται.μνήμην δʼ ἄρʼ εἶχον πλησίον βεβηκότοςἈγαμέμνονος τοῦδʼ, ὃς ἐπὶ τοῖς αὑτοῦ τέκνοιςἀνόσια πράσσων αὐτίχʼ εὑρεθήσεται.ἈγαμέμνωνΛήδας γένεθλον, ἐν καλῷ σʼ ἔξω δόμωνηὕρηχʼ, ἵνʼ εἴπω παρθένου χωρὶς λόγουςοὓς οὐκ ἀκούειν τὰς γαμουμένας πρέπει.Κλυταιμήστρατί δʼ ἔστιν, οὗ σοι καιρὸς ἀντιλάζυται;Ἀγαμέμνωνἔκπεμπε παῖδα δωμάτων πατρὸς μέτα·ὡς χέρνιβες πάρεισιν εὐτρεπισμέναι,