ἐλθόντα δόλιον μαινάδων κατάσκοπον.Πενθεύςκαὶ μὴν δοκῶ σφᾶς ἐν λόχμαις ὄρνιθας ὣςλέκτρων ἔχεσθαι φιλτάτοις ἐν ἕρκεσιν.Διόνυσοςοὐκοῦν ἐπʼ αὐτὸ τοῦτʼ ἀποστέλλῃ φύλαξ·λήψῃ δʼ ἴσως σφᾶς, ἢν σὺ μὴ ληφθῇς πάρος.Πενθεύςκόμιζε διὰ μέσης με Θηβαίας χθονός·μόνος γὰρ αὐτῶν εἰμʼ ἀνὴρ τολμῶν τόδε.Διόνυσοςμόνος σὺ πόλεως τῆσδʼ ὑπερκάμνεις, μόνος·τοιγάρ σʼ ἀγῶνες ἀναμένουσιν οὓς ἐχρῆν.ἕπου δέ· πομπὸς δʼ εἶμʼ ἐγὼ σωτήριος,κεῖθεν δʼ ἀπάξει σʼ ἄλλος.Πενθεύςἡ τεκοῦσά γε.Διόνυσοςἐπίσημον ὄντα πᾶσιν.Πενθεύςἐπὶ τόδʼ ἔρχομαι.Διόνυσοςφερόμενος ἥξεις Πενθεύςἁβρότητʼ ἐμὴν λέγεις.Διόνυσοςἐν χερσὶ μητρός.Πενθεύςκαὶ τρυφᾶν μʼ ἀναγκάσεις.Διόνυσοςτρυφάς γε τοιάσδε.Πενθεύςἀξίων μὲν ἅπτομαι.