ἀκτῖνας ἐξίησι θερμαίνων χθόνα.ὁρῶ δὲ θιάσους τρεῖς γυναικείων χορῶν,ὧν ἦρχʼ ἑνὸς μὲν Αὐτονόη, τοῦ δευτέρουμήτηρ Ἀγαύη σή, τρίτου δʼ Ἰνὼ χοροῦ.ηὗδον δὲ πᾶσαι σώμασιν παρειμέναι,αἳ μὲν πρὸς ἐλάτης νῶτʼ ἐρείσασαι φόβην,αἳ δʼ ἐν δρυὸς φύλλοισι πρὸς πέδῳ κάραεἰκῇ βαλοῦσαι σωφρόνως, οὐχ ὡς σὺ φῂςᾠνωμένας κρατῆρι καὶ λωτοῦ ψόφῳθηρᾶν καθʼ ὕλην Κύπριν ἠρημωμένας.ἡ σὴ δὲ μήτηρ ὠλόλυξεν ἐν μέσαιςσταθεῖσα βάκχαις, ἐξ ὕπνου κινεῖν δέμας,μυκήμαθʼ ὡς ἤκουσε κεροφόρων βοῶν.αἳ δʼ ἀποβαλοῦσαι θαλερὸν ὀμμάτων ὕπνονἀνῇξαν ὀρθαί, θαῦμʼ ἰδεῖν εὐκοσμίας,νέαι παλαιαὶ παρθένοι τʼ ἔτʼ ἄζυγες.καὶ πρῶτα μὲν καθεῖσαν εἰς ὤμους κόμαςνεβρίδας τʼ ἀνεστείλανθʼ ὅσαισιν ἁμμάτωνσύνδεσμʼ ἐλέλυτο, καὶ καταστίκτους δορὰςὄφεσι κατεζώσαντο λιχμῶσιν γένυν.