δίκετε πεδόσε τρομερὰ σώματαδίκετε, Μαινάδες· ὁ γὰρ ἄναξἄνω κάτω τιθεὶς ἔπεισιμέλαθρα τάδε Διὸς γόνος.

Διόνυσοςβάρβαροι γυναῖκες, οὕτως ἐκπεπληγμέναι φόβῳπρὸς πέδῳ πεπτώκατʼ; ᾔσθησθʼ, ὡς ἔοικε, Βακχίουδιατινάξαντος δῶμα Πενθέως· ἀλλʼ ἐξανίστατεσῶμα καὶ θαρσεῖτε σαρκὸς ἐξαμείψασαι τρόμον.

Χορόςὦ φάος μέγιστον ἡμῖν εὐίου βακχεύματος,ὡς ἐσεῖδον ἀσμένη σε, μονάδʼ ἔχουσʼ ἐρημίαν.

Διόνυσοςεἰς ἀθυμίαν ἀφίκεσθʼ, ἡνίκʼ εἰσεπεμπόμην,Πενθέως ὡς ἐς σκοτεινὰς ὁρκάνας πεσούμενος;

Χορόςπῶς γὰρ οὔ; τίς μοι φύλαξ ἦν, εἰ σὺ συμφορᾶς τύχοις;ἀλλὰ πῶς ἠλευθερώθης ἀνδρὸς ἀνοσίου τυχών;

Διόνυσοςαὐτὸς ἐξέσῳσʼ ἐμαυτὸν ῥᾳδίως ἄνευ πόνου.

Χορόςοὐδέ σου συνῆψε χεῖρε δεσμίοισιν ἐν βρόχοις;

Διόνυσοςταῦτα καὶ καθύβρισʼ αὐτόν, ὅτι με δεσμεύειν δοκῶνοὔτʼ ἔθιγεν οὔθʼ ἥψαθʼ ἡμῶν, ἐλπίσιν δʼ ἐβόσκετο.πρὸς φάτναις δὲ ταῦρον εὑρών, οὗ καθεῖρξʼ ἡμᾶς ἄγων,τῷδε περὶ βρόχους ἔβαλλε γόνασι καὶ χηλαῖς ποδῶν,