κεκτήμεθʼ, οὐδεὶς αὐτὰ καταβαλεῖ λόγος,οὐδʼ εἰ διʼ ἄκρων τὸ σοφὸν ηὕρηται φρενῶν.ἐρεῖ τις ὡς τὸ γῆρας οὐκ αἰσχύνομαι,μέλλων χορεύειν κρᾶτα κισσώσας ἐμόν;οὐ γὰρ διῄρηχʼ ὁ θεός, οὔτε τὸν νέονεἰ χρὴ χορεύειν οὔτε τὸν γεραίτερον,ἀλλʼ ἐξ ἁπάντων βούλεται τιμὰς ἔχεινκοινάς, διαριθμῶν δʼ οὐδένʼ αὔξεσθαι θέλει.Κάδμοςἐπεὶ σὺ φέγγος, Τειρεσία, τόδʼ οὐχ ὁρᾷς,ἐγὼ προφήτης σοι λόγων γενήσομαι.Πενθεὺς πρὸς οἴκους ὅδε διὰ σπουδῆς περᾷ,Ἐχίονος παῖς, ᾧ κράτος δίδωμι γῆς.ὡς ἐπτόηται· τί ποτʼ ἐρεῖ νεώτερον;Πενθεύςἔκδημος ὢν μὲν τῆσδʼ ἐτύγχανον χθονός,κλύω δὲ νεοχμὰ τήνδʼ ἀνὰ πτόλιν κακά,γυναῖκας ἡμῖν δώματʼ ἐκλελοιπέναιπλασταῖσι βακχείαισιν, ἐν δὲ δασκίοιςὄρεσι θοάζειν, τὸν νεωστὶ δαίμοναΔιόνυσον, ὅστις ἔστι, τιμώσας χοροῖς·πλήρεις δὲ θιάσοις ἐν μέσοισιν ἑστάναι