ἣν Ἄρεος ἔσχες Ἁρμονίαν θνητὸς γεγώς.ὄχον δὲ μόσχων, χρησμὸς ὡς λέγει Διός,ἐλᾷς μετʼ ἀλόχου, βαρβάρων ἡγούμενος.πολλὰς δὲ πέρσεις ἀναρίθμῳ στρατεύματιπόλεις· ὅταν δὲ Λοξίου χρηστήριονδιαρπάσωσι, νόστον ἄθλιον πάλινσχήσουσι· σὲ δʼ Ἄρης Ἁρμονίαν τε ῥύσεταιμακάρων τʼ ἐς αἶαν σὸν καθιδρύσει βίον.ταῦτʼ οὐχὶ θνητοῦ πατρὸς ἐκγεγὼς λέγωΔιόνυσος, ἀλλὰ Ζηνός· εἰ δὲ σωφρονεῖνἔγνωθʼ, ὅτʼ οὐκ ἠθέλετε, τὸν Διὸς γόνονεὐδαιμονεῖτʼ ἂν σύμμαχον κεκτημένοι.ΚάδμοςΔιόνυσε, λισσόμεσθά σʼ, ἠδικήκαμεν.Διόνυσοςὄψʼ ἐμάθεθʼ ἡμᾶς, ὅτε δὲ χρῆν, οὐκ ᾔδετε.Κάδμοςἐγνώκαμεν ταῦτʼ· ἀλλʼ ἐπεξέρχῃ λίαν.Διόνυσοςκαὶ γὰρ πρὸς ὑμῶν θεὸς γεγὼς ὑβριζόμην.