οὐκ εὐτυχοῦσαι δόξετʼ οὐχὶ δυστυχεῖν.Ἀγαύητί δʼ οὐ καλῶς τῶνδʼ ἢ τί λυπηρῶς ἔχει;Κάδμοςπρῶτον μὲν ἐς τόνδʼ αἰθέρʼ ὄμμα σὸν μέθες.Ἀγαύηἰδού· τί μοι τόνδʼ ἐξυπεῖπας εἰσορᾶν;Κάδμοςἔθʼ αὑτὸς ἤ σοι μεταβολὰς ἔχειν δοκεῖ;Ἀγαύηλαμπρότερος ἢ πρὶν καὶ διειπετέστερος.Κάδμοςτὸ δὲ πτοηθὲν τόδʼ ἔτι σῇ ψυχῇ πάρα;Ἀγαύηοὐκ οἶδα τοὔπος τοῦτο. γίγνομαι δέ πωςἔννους, μετασταθεῖσα τῶν πάρος φρενῶν.Κάδμοςκλύοις ἂν οὖν τι κἀποκρίναιʼ ἂν σαφῶς;Ἀγαύηὡς ἐκλέλησμαί γʼ ἃ πάρος εἴπομεν, πάτερ.Κάδμοςἐς ποῖον ἦλθες οἶκον ὑμεναίων μέτα;ἈγαύηΣπαρτῷ μʼ ἔδωκας, ὡς λέγουσʼ, Ἐχίονι.Κάδμοςτίς οὖν ἐν οἴκοις παῖς ἐγένετο σῷ πόσει;ἈγαύηΠενθεύς, ἐμῇ τε καὶ πατρὸς κοινωνίᾳ.Κάδμοςτίνος πρόσωπον δῆτʼ ἐν ἀγκάλαις ἔχεις;Ἀγαύηλέοντος, ὥς γʼ ἔφασκον αἱ θηρώμεναι.Κάδμοςσκέψαι νυν ὀρθῶς· βραχὺς ὁ μόχθος εἰσιδεῖν.Ἀγαύηἔα, τί λεύσσω; τί φέρομαι τόδʼ ἐν χεροῖν;Κάδμοςἄθρησον αὐτὸ καὶ σαφέστερον μάθε.