κόρας ἑλίσσουσʼ, οὐ φρονοῦσʼ ἃ χρὴ φρονεῖν,ἐκ Βακχίου κατείχετʼ, οὐδʼ ἔπειθέ νιν.λαβοῦσα δʼ ὠλένης ἀριστερὰν χέρα,πλευραῖσιν ἀντιβᾶσα τοῦ δυσδαίμονοςἀπεσπάραξεν ὦμον, οὐχ ὑπὸ σθένους,ἀλλʼ ὁ θεὸς εὐμάρειαν ἐπεδίδου χεροῖν·Ἰνὼ δὲ τἀπὶ θάτερʼ ἐξειργάζετο,ῥηγνῦσα σάρκας, Αὐτονόη τʼ ὄχλος τε πᾶςἐπεῖχε βακχῶν· ἦν δὲ πᾶσʼ ὁμοῦ βοή,ὃ μὲν στενάζων ὅσον ἐτύγχανʼ ἐμπνέων,αἳ δʼ ἠλάλαζον. ἔφερε δʼ ἣ μὲν ὠλένην,ἣ δʼ ἴχνος αὐταῖς ἀρβύλαις· γυμνοῦντο δὲπλευραὶ σπαραγμοῖς· πᾶσα δʼ ᾑματωμένηχεῖρας διεσφαίριζε σάρκα Πενθέως.κεῖται δὲ χωρὶς σῶμα, τὸ μὲν ὑπὸ στύφλοιςπέτραις, τὸ δʼ ὕλης ἐν βαθυξύλῳ φόβῃ,