ὡς δʼ εἶδον ἐλάτῃ δεσπότην ἐφήμενον,πρῶτον μὲν αὐτοῦ χερμάδας κραταιβόλουςἔρριπτον, ἀντίπυργον ἐπιβᾶσαι πέτραν,ὄζοισί τʼ ἐλατίνοισιν ἠκοντίζετο.ἄλλαι δὲ θύρσους ἵεσαν διʼ αἰθέροςΠενθέως, στόχον δύστηνον· ἀλλʼ οὐκ ἤνυτον.κρεῖσσον γὰρ ὕψος τῆς προθυμίας ἔχωνκαθῆσθʼ ὁ τλήμων, ἀπορίᾳ λελημμένος.τέλος δὲ δρυΐνους συγκεραυνοῦσαι κλάδουςῥίζας ἀνεσπάρασσον ἀσιδήροις μοχλοῖς.ἐπεὶ δὲ μόχθων τέρματʼ οὐκ ἐξήνυτον,ἔλεξʼ Ἀγαύη· Φέρε, περιστᾶσαι κύκλῳπτόρθου λάβεσθε, μαινάδες, τὸν ἀμβάτηνθῆρʼ ὡς ἕλωμεν, μηδʼ ἀπαγγείλῃ θεοῦχοροὺς κρυφαίους. αἳ δὲ μυρίαν χέραπροσέθεσαν ἐλάτῃ κἀξανέσπασαν χθονός·ὑψοῦ δὲ θάσσων ὑψόθεν χαμαιριφὴςπίπτει πρὸς οὖδας μυρίοις οἰμώγμασινΠενθεύς· κακοῦ γὰρ ἐγγὺς ὢν ἐμάνθανεν.πρώτη δὲ μήτηρ ἦρξεν ἱερέα φόνου