Θήβας δʼ ἀνάνδρους ὧδʼ ἄγεις
Χορόςὁ Διόνυσος ὁ Διόνυσος, οὐ Θῆβαικράτος ἔχουσʼ ἐμόν.Ἄγγελοςσυγγνωστὰ μέν σοι, πλὴν ἐπʼ ἐξειργασμένοιςκακοῖσι χαίρειν, ὦ γυναῖκες, οὐ καλόν.
Χορόςἔννεπέ μοι, φράσον, τίνι μόρῳ θνῄσκειἄδικος ἄδικά τʼ ἐκπορίζων ἀνήρ;Ἄγγελοςἐπεὶ θεράπνας τῆσδε Θηβαίας χθονὸςλιπόντες ἐξέβημεν Ἀσωποῦ ῥοάς,λέπας Κιθαιρώνειον εἰσεβάλλομενΠενθεύς τε κἀγώ—δεσπότῃ γὰρ εἱπόμην—ξένος θʼ ὃς ἡμῖν πομπὸς ἦν θεωρίας.πρῶτον μὲν οὖν ποιηρὸν ἵζομεν νάπος,τά τʼ ἐκ ποδῶν σιγηλὰ καὶ γλώσσης ἄποσῴζοντες, ὡς ὁρῷμεν οὐχ ὁρώμενοι.ἦν δʼ ἄγκος ἀμφίκρημνον, ὕδασι διάβροχον,πεύκαισι συσκιάζον, ἔνθα μαινάδεςκαθῆντʼ ἔχουσαι χεῖρας ἐν τερπνοῖς πόνοις.αἳ μὲν γὰρ αὐτῶν θύρσον ἐκλελοιπότα