ὃς εἶπʼ Ὀρέστην παῖδα τὸν Ἀγαμέμνονοςστεφανοῦν, ὃς ἠθέλησε τιμωρεῖν πατρί,κακὴν γυναῖκα κἄθεον κατακτανών,ἣ κεῖνʼ ἀφῄρει, μήθʼ ὁπλίζεσθαι χέραμήτε στρατεύειν ἐκλιπόντα δώματα,εἰ τἄνδον οἰκουρήμαθʼ οἱ λελειμμένοιφθείρουσιν, ἀνδρῶν εὔνιδας λωβώμενοι.καὶ τοῖς γε χρηστοῖς εὖ λέγειν ἐφαίνετο.κοὐδεὶς ἔτʼ εἶπε. σὸς δʼ ἐπῆλθε σύγγονος,ἔλεξε δʼ· ὦ γῆν Ἰνάχου κεκτημένοι,πάλαι Πελασγοί, Δαναΐδαι δεύτερον,ὑμῖν ἀμύνων οὐδὲν ἧσσον ἢ πατρὶἔκτεινα μητέρʼ. εἰ γὰρ ἀρσένων φόνοςἔσται γυναιξὶν ὅσιος, οὐ φθάνοιτʼ ἔτʼ ἂνθνῄσκοντες, ἢ γυναιξὶ δουλεύειν χρεών·τοὐναντίον δὲ δράσετʼ ἢ δρᾶσαι χρεών.νῦν μὲν γὰρ ἡ προδοῦσα λέκτρʼ ἐμοῦ πατρὸςτέθνηκεν· εἰ δὲ δὴ κατακτενεῖτʼ ἐμέ,ὁ νόμος ἀνεῖται, κοὐ φθάνοι θνῄσκων τις ἄν·ὡς τῆς γε τόλμης οὐ σπάνις γενήσεται.