ἀνήρ τις ἀθυρόγλωσσος, ἰσχύων θράσει,Ἀργεῖος οὐκ Ἀργεῖος, ἠναγκασμένος,θορύβῳ τε πίσυνος κἀμαθεῖ παρρησίᾳ,πιθανὸς ἔτʼ αὐτοὺς περιβαλεῖν κακῷ τινι·~~ὅταν γὰρ ἡδύς τις λόγοις φρονῶν κακῶςπείθῃ τὸ πλῆθος, τῇ πόλει κακὸν μέγα·ὅσοι δὲ σὺν νῷ χρηστὰ βουλεύουσʼ ἀεί,κἂν μὴ παραυτίκʼ, αὖθίς εἰσι χρήσιμοιπόλει. θεᾶσθαι δʼ ὧδε χρὴ τὸν προστάτηνἰδόνθʼ· ὅμοιον γὰρ τὸ χρῆμα γίγνεταιτῷ τοὺς λόγους λέγοντι καὶ τιμωμένῳ.~~ὃς εἶπʼ Ὀρέστην καὶ σὲ ἀποκτεῖναι πέτροιςβάλλοντας· ὑπὸ δʼ ἔτεινε Τυνδάρεως λόγουςτῷ σφὼ κατακτείνοντι τοιούτους λέγειν.ἄλλος δʼ ἀναστὰς ἔλεγε τῷδʼ ἐναντία,μορφῇ μὲν οὐκ εὐωπός, ἀνδρεῖος δʼ ἀνήρ,ὀλιγάκις ἄστυ κἀγορᾶς χραίνων κύκλον,αὐτουργός — οἵπερ καὶ μόνοι σῴζουσι γῆν — ξυνετὸς δέ, χωρεῖν ὁμόσε τοῖς λόγοις θέλων,ἀκέραιος, ἀνεπίπληκτον ἠσκηκὼς βίον·