νόσημα κηδεύοντα παιδαγωγίᾳ.ἐπεὶ δὲ πλήρης ἐγένετʼ Ἀργείων ὄχλος,κῆρυξ ἀναστὰς εἶπε· Τίς χρῄζει λέγειν,πότερον Ὀρέστην κατθανεῖν ἢ μὴ χρεών,μητροκτονοῦντα; κἀπὶ τῷδʼ ἀνίσταταιΤαλθύβιος, ὃς σῷ πατρὶ συνεπόρθει Φρύγας.ἔλεξε δʼ, ὑπὸ τοῖς δυναμένοισιν ὢν ἀεί,διχόμυθα, πατέρα μὲν σὸν ἐκπαγλούμενος,σὸν δʼ οὐκ ἐπαινῶν σύγγονον, καλοὺς κακοὺςλόγους ἑλίσσων, ὅτι καθισταίη νόμουςἐς τοὺς τεκόντας οὐ καλούς· τὸ δʼ ὄμμʼ ἀεὶφαιδρωπὸν ἐδίδου τοῖσιν Αἰγίσθου φίλοις.τὸ γὰρ γένος τοιοῦτον· ἐπὶ τὸν εὐτυχῆπηδῶσʼ ἀεὶ κήρυκες· ὅδε δʼ αὐτοῖς φίλος,ὃς ἂν δύνηται πόλεος ἔν τʼ ἀρχαῖσιν ᾖ.ἐπὶ τῷδε δʼ ἠγόρευε Διομήδης ἄναξ.οὗτος κτανεῖν μὲν οὔτε σὲ οὔτε σύγγονονεἴα, φυγῇ δὲ ζημιοῦντας εὐσεβεῖν.ἐπερρόθησαν δʼ οἳ μὲν ὡς καλῶς λέγοι,οἳ δʼ οὐκ ἐπῄνουν. κἀπὶ τῷδʼ ἀνίσταται