τὸ δʼ εὖ κακουργεῖν ἀσέβεια ποικίλακακοφρόνων τʼ ἀνδρῶν παράνοια.θανάτου γὰρ ἀμφὶ φόβῳΤυνδαρὶς ἰάχησε τάλαι-να· Τέκνον, οὐ τολμᾷς ὅσιακτείνων σὰν ματέρα· μὴ πατρῴ-αν τιμῶν χάριν ἐξανά-ψῃ δύσκλειαν ἐς αἰεί.

Χορόςτίς νόσος ἢ τίνα δάκρυα καὶτίς ἔλεος μείζων κατὰ γᾶνἢ ματροκτόνον αἷμα χειρὶ θέσθαι;οἷον ἔργον τελέσαςβεβάκχευται μανίαις,Εὐμενίσι θήραμα, φόνονδρομάσι δινεύων βλεφάροις,Ἀγαμεμνόνιος παῖς.ὦ μέλεος, ματρὸς ὅτεχρυσεοπηνήτων φαρέωνμαστὸν ὑπερτέλλοντʼ ἐσιδὼνσφάγιον ἔθετο ματέρα, πατρῴ-