ὦ τάλας, ἔοικε καὶ σὲ τἀμὰ λυπήσειν κακά.Πυλάδηςοὐχὶ Μενέλεω τρόποισι χρώμεθʼ· οἰστέον τάδε.Ὀρέστηςοὐ φοβῇ μή σʼ Ἄργος ὥσπερ κἄμʼ ἀποκτεῖναι θέλῃ;Πυλάδηςοὐ προσήκομεν κολάζειν τοῖσδε, Φωκέων δὲ γῇ.Ὀρέστηςδεινὸν οἱ πολλοί, κακούργους ὅταν ἔχωσι προστάτας.Πυλάδηςἀλλʼ ὅταν χρηστοὺς λάβωσι, χρηστὰ βουλεύουσʼ ἀεί.Ὀρέστηςεἶἑν. ἐς κοινὸν λέγειν χρή.Πυλάδηςτίνος ἀναγκαίου πέρι;Ὀρέστηςεἰ λέγοιμʼ ἀστοῖσιν ἐλθὼν — Πυλάδηςὡς ἔδρασας ἔνδικα;Ὀρέστηςπατρὶ τιμωρῶν ἐμαυτοῦ;Πυλάδηςμὴ λάβωσί σʼ ἄσμενοι.Ὀρέστηςἀλλʼ ὑποπτήξας σιωπῇ κατθάνω;Πυλάδηςδειλὸν τόδε.Ὀρέστηςπῶς ἂν οὖν δρῴην;Πυλάδηςἔχεις τινʼ, ἢν μένῃς, σωτηρίαν;Ὀρέστηςοὐκ ἔχω.Πυλάδηςμολόντι δʼ ἐλπίς ἐστι σωθῆναι κακῶν;Ὀρέστηςεἰ τύχοι, γένοιτʼ ἄν.Πυλάδηςοὐκοῦν τοῦτο κρεῖσσον ἢ μένειν.