ὅτʼ ἐξέβαλλε μαστὸν ἱκετεύουσά σεμήτηρ; ἐγὼ μὲν οὐκ ἰδὼν τἀκεῖ κακά,δακρύοις γέροντʼ ὀφθαλμὸν ἐκτήκω τάλας.ἓν δʼ οὖν λόγοισι τοῖς ἐμοῖς ὁμορροθεῖ·μισῇ γε πρὸς θεῶν καὶ τίνεις μητρὸς δίκας,μανίαις ἀλαίνων καὶ φόβοις. τί μαρτύρωνἄλλων ἀκούειν δεῖ μʼ, ἅ γʼ εἰσορᾶν πάρα;ὡς οὖν ἂν εἰδῇς, Μενέλεως, τοῖσιν θεοῖςμὴ πρᾶσσʼ ἐναντίʼ, ὠφελεῖν τοῦτον θέλων,ἔα δʼ ὑπʼ ἀστῶν καταφονευθῆναι πέτροις,ἢ μὴ ʼπίβαινε Σπαρτιάτιδος χθονός.θυγάτηρ δʼ ἐμὴ θανοῦσʼ ἔπραξεν ἔνδικα·ἀλλʼ οὐχὶ πρὸς τοῦτʼ εἰκὸς ἦν αὐτὴν θανεῖν.ἐγὼ δὲ τἄλλα μακάριος πέφυκʼ ἀνήρ,πλὴν ἐς θυγατέρας· τοῦτο δʼ οὐκ εὐδαιμονῶ.Χορόςζηλωτὸς ὅστις εὐτύχησεν ἐς τέκνακαὶ μὴ ʼπισήμους συμφορὰς ἐκτήσατο.Ὀρέστηςὦ γέρον, ἐγώ τοι πρὸς σὲ δειμαίνω λέγειν,ὅπου σὲ μέλλω σήν τε λυπήσειν φρένα.ἐγᾦδʼ, ἀνόσιός εἰμι μητέρα κτανών,