ἐρήσομαι δέ, Μενέλεως, τοσόνδε σε·εἰ τόνδʼ ἀποκτείνειεν ὁμόλεκτρος γυνή,χὡ τοῦδε παῖς αὖ μητέρʼ ἀνταποκτενεῖ,κἄπειθʼ ὁ κείνου γενόμενος φόνῳ φόνονλύσει, πέρας δὴ ποῖ κακῶν προβήσεται;καλῶς ἔθεντο ταῦτα πατέρες οἱ πάλαι·ἐς ὀμμάτων μὲν ὄψιν οὐκ εἴων περᾶνοὐδʼ εἰς ἀπάντημʼ, ὅστις αἷμʼ ἔχων κυροῖ,φυγαῖσι δʼ ὁσιοῦν, ἀνταποκτείνειν δὲ μή.αἰεὶ γὰρ εἷς ἔμελλʼ ἐνέξεσθαι φόνῳ,τὸ λοίσθιον μίασμα λαμβάνων χεροῖν.ἐγὼ δὲ μισῶ μὲν γυναῖκας ἀνοσίους,πρώτην δὲ θυγατέρʼ, ἣ πόσιν κατέκτανεν·Ἑλένην τε, τὴν σὴν ἄλοχον, οὔποτʼ αἰνέσωοὐδʼ ἂν προσείποιμʼ· οὐδὲ σὲ ζηλῶ, κακῆςγυναικὸς ἐλθόνθʼ οὕνεκʼ ἐς Τροίας πέδον.ἀμυνῶ δʼ, ὅσονπερ δυνατός εἰμι, τῷ νόμῳ,τὸ θηριῶδες τοῦτο καὶ μιαιφόνονπαύων, ὃ καὶ γῆν καὶ πόλεις ὄλλυσʼ ἀεί.ἐπεὶ τίνʼ εἶχες, ὦ τάλας, ψυχὴν τότε,