εὖ γʼ εἶπας· οὐ γὰρ ζῶ κακοῖς, φάος δʼ ὁρῶ.Μενέλαοςὡς ἠγρίωσαι πλόκαμον αὐχμηρόν, τάλας.Ὀρέστηςοὐχ ἡ πρόσοψίς μʼ, ἀλλὰ τἄργʼ αἰκίζεται.Μενέλαοςδεινὸν δὲ λεύσσεις ὀμμάτων ξηραῖς κόραις.Ὀρέστηςτὸ σῶμα φροῦδον· τὸ δʼ ὄνομʼ οὐ λέλοιπέ μοι.Μενέλαοςὦ παρὰ λόγον μοι σὴ φανεῖσʼ ἀμορφία.Ὀρέστηςὅδʼ εἰμὶ μητρὸς τῆς ταλαιπώρου φονεύς.Μενέλαοςἤκουσα, φείδου δʼ· ὀλιγάκις λέγειν κακά.Ὀρέστηςφειδόμεθʼ· ὁ δαίμων δʼ ἐς ἐμὲ πλούσιος κακῶν.Μενέλαοςτί χρῆμα πάσχεις; τίς σʼ ἀπόλλυσιν νόσος;Ὀρέστηςἡ σύνεσις, ὅτι σύνοιδα δείνʼ εἰργασμένος.Μενέλαοςπῶς φῄς; σοφόν τοι τὸ σαφές, οὐ τὸ μὴ σαφές.Ὀρέστηςλύπη μάλιστά γʼ ἡ διαφθείρουσά με — Μενέλαοςδεινὴ γὰρ ἡ θεός, ἀλλʼ ὅμως ἰάσιμος.Ὀρέστηςμανίαι τε, μητρὸς αἵματος τιμωρίαι.Μενέλαοςἤρξω δὲ λύσσης πότε; τίς ἡμέρα τότʼ ἦν;Ὀρέστηςἐν ᾗ τάλαιναν μητέρʼ ἐξώγκουν τάφῳ.Μενέλαοςπότερα κατʼ οἴκους ἢ προσεδρεύων πυρᾷ;Ὀρέστηςνυκτὸς φυλάσσων ὀστέων ἀναίρεσιν.Μενέλαοςπαρῆν τις ἄλλος, ὃς σὸν ὤρθευεν δέμας;