εἰ γὰρ Ἀργείους ἐπάξει τοῖσδε δώμασιν λαβών,τὸν Ἑλένης φόνον διώκων, κἀμὲ μὴ σῴζειν θέλεισύγγονόν τʼ ἐμὴν Πυλάδην τε τὸν τάδε ξυνδρῶντά μοι,παρθένον τε καὶ δάμαρτα δύο νεκρὼ κατόψεται.
Χορός— ἰὼ ἰὼ τύχα,ἕτερον εἰς ἀγῶνʼ, ἕτερον αὖ δόμοςφοβερὸν ἀμφὶ τοὺς Ἀτρείδας πίτνει.— τί δρῶμεν; ἀγγέλλωμεν ἐς πόλιν τάδε;ἢ σῖγʼ ἔχωμεν; ἀσφαλέστερον, φίλαι.— ἴδε πρὸ δωμάτων ἴδε προκηρύσσειθοάζων ὅδʼ αἰθέρος ἄνω καπνός.— ἅπτουσι πεύκας, ὡς πυρώσοντες δόμουςτοὺς Τανταλείους, οὐδʼ ἀφίστανται φόνου.— τέλος ἔχει δαίμων βροτοῖς,τέλος ὅπᾳ θέλῃ.— μεγάλα δέ τις ἁ δύναμις διʼ ἀλαστόρωνἔπεσʼ ἔπεσε μέλαθρα τάδε διʼ αἱμάτωνδιὰ τὸ Μυρτίλου πέσημʼ ἐκ δίφρου.