ὄμοσον — εἰ δὲ μή, κτενῶ σε — μὴ λέγειν ἐμὴν χάριν.Φρύξτὴν ἐμὴν ψυχὴν κατώμοσʼ, ἣν ἂν εὐορκοῖμʼ ἐγώ.Ὀρέστηςὧδε κἀν Τροίᾳ σίδηρος πᾶσι Φρυξὶν ἦν φόβος;Φρύξἄπεχε φάσγανον· πέλας γὰρ δεινὸν ἀνταυγεῖ φόνον.Ὀρέστηςμὴ πέτρος γένῃ δέδοικας ὥστε Γοργόνʼ εἰσιδών;Φρύξμὴ μὲν οὖν νεκρός· τὸ Γοργοῦς δʼ οὐ κάτοιδʼ ἐγὼ κάρα.Ὀρέστηςδοῦλος ὢν φοβῇ τὸν Ἅιδην, ὅς σʼ ἀπαλλάξει κακῶν;Φρύξπᾶς ἀνήρ, κἂν δοῦλος ᾖ τις, ἥδεται τὸ φῶς ὁρῶν.Ὀρέστηςεὖ λέγεις· σῴζει σε σύνεσις. ἀλλὰ βαῖνʼ ἔσω δόμων.Φρύξοὐκ ἄρα κτενεῖς με;Ὀρέστηςἀφεῖσαι.Φρύξκαλὸν ἔπος λέγεις τόδε.Ὀρέστηςἀλλὰ μεταβουλευσόμεσθα.Φρύξτοῦτο δʼ οὐ καλῶς λέγεις.Ὀρέστηςμῶρος, εἰ δοκεῖς με τλῆναι σὴν καθαιμάξαι δέρην·οὔτε γὰρ γυνὴ πέφυκας — οὔτʼ ἐν ἀνδράσιν σύ γʼ εἶ.τοῦ δὲ μὴ στῆσαί σε κραυγὴν οὕνεκʼ ἐξῆλθον δόμων·ὀξὺ γὰρ βοῆς ἀκοῦσαν Ἄργος ἐξεγείρεται.Μενέλεων δʼ οὐ τάρβος ἡμῖν ἀναλαβεῖν ἔσω ξίφους·ἀλλʼ ἴτω ξανθοῖς ἐπʼ ὤμων βοστρύχοις γαυρούμενος·