ποδὶ κηδοσύνῳ παράσειρος.Ἠλέκτραοἲ ἐγώ· πρὸ τύμβου γάρ σʼ ὁρῶσʼ ἀναστένω,ἀδελφέ, καὶ πάροιθε νερτέρου πυρᾶς.οἲ ἐγὼ μάλʼ αὖθις· ὥς σʼ ἰδοῦσʼ ἐν ὄμμασινπανυστάτην πρόσοψιν ἐξέστην φρενῶν.Ὀρέστηςοὐ σῖγʼ ἀφεῖσα τοὺς γυναικείους γόουςστέρξεις τὰ κρανθέντʼ; οἰκτρὰ μὲν τάδʼ, ἀλλʼ ὅμωςφέρειν σʼ ἀνάγκη τὰς παρεστώσας τύχας.Ἠλέκτρακαὶ πῶς σιωπῶ; φέγγος εἰσορᾶν θεοῦτόδʼ οὐκέθʼ ἡμῖν τοῖς ταλαιπώροις μέτα.Ὀρέστηςσὺ μή μʼ ἀπόκτεινʼ· ἅλις ὑπʼ Ἀργείας χερὸςτέθνηχʼ ὁ τλήμων· τὰ δὲ παρόντʼ ἔα κακά.Ἠλέκτραὦ μέλεος ἥβης σῆς, Ὀρέστα, καὶ πότμουθανάτου τʼ ἀώρου. ζῆν ἐχρῆν σʼ, ὅτʼ οὐκέτʼ εἶ.Ὀρέστηςμὴ πρὸς θεῶν μοι περιβάλῃς ἀνανδρίαν,ἐς δάκρυα πορθμεύουσʼ ὑπομνήσει κακῶν.Ἠλέκτραθανούμεθʼ· οὐχ οἷόν τε μὴ στένειν κακά.πᾶσιν γὰρ οἰκτρὸν ἡ φίλη ψυχὴ βροτοῖς.Ὀρέστηςτόδʼ ἦμαρ ἡμῖν κύριον· δεῖ δʼ ἢ βρόχουςἅπτειν κρεμαστοὺς ἢ ξίφος θήγειν χερί.