τὰ τοῦ δράματος πρόσωπα
Ἠλέκτρα
Ἑλένη
Χορός
Ὀρέστης
Μενέλαος
Τυνδάρεως
Πυλάδης
Ἄγγελος
Ἑρμιόνη
Φρύξ
Ἀπόλλων
ἨλέκτραΟὐκ ἔστιν οὐδὲν δεινὸν ὧδʼ εἰπεῖν ἔποςοὐδὲ πάθος οὐδὲ ξυμφορὰ θεήλατος,ἧς οὐκ ἂν ἄραιτʼ ἄχθος ἀνθρώπου φύσις.ὁ γὰρ μακάριος — κοὐκ ὀνειδίζω τύχας — Διὸς πεφυκώς, ὡς λέγουσι, Τάνταλοςκορυφῆς ὑπερτέλλοντα δειμαίνων πέτρονἀέρι ποτᾶται· καὶ τίνει ταύτην δίκην,ὡς μὲν λέγουσιν, ὅτι θεοῖς ἄνθρωπος ὢνκοινῆς τραπέζης ἀξίωμʼ ἔχων ἴσον,ἀκόλαστον ἔσχε γλῶσσαν, αἰσχίστην νόσον.οὗτος φυτεύει Πέλοπα, τοῦ δʼ Ἀτρεὺς ἔφυ,ᾧ στέμματα ξήνασʼ ἐπέκλωσεν θεὰἔριν, Θυέστῃ πόλεμον ὄντι συγγόνῳθέσθαι. τί τἄρρητʼ ἀναμετρήσασθαί με δεῖ;ἔδαισε δʼ οὖν νιν τέκνʼ ἀποκτείνας Ἀτρεύς.Ἀτρέως δέ· τὰς γὰρ ἐν μέσῳ σιγῶ τύχας·ὁ κλεινός, εἰ δὴ κλεινός, Ἀγαμέμνων ἔφυΜενέλεώς τε Κρήσσης μητρὸς Ἀερόπης ἄπο.γαμεῖ δʼ ὃ μὲν δὴ τὴν θεοῖς στυγουμένην