χρημάτων δὲ τίς πόρος;Κρέωνἐγὼ πορεύσω χρυσόν.Μενοικεύςεὖ λέγεις, πάτερ.χώρει νυν· ὡς σὴν πρὸς κασιγνήτην μολών,ἧς πρῶτα μαστὸν εἵλκυσʼ, Ἰοκάστην λέγω,μητρὸς στερηθεὶς ὀρφανός τʼ ἀποζυγείς — προσηγορήσων εἶμι καὶ σῴσων βίον.ἀλλʼ εἶα, χώρει· μὴ τὸ σὸν κωλυέτω. — γυναῖκες, ὡς εὖ πατρὸς ἐξεῖλον φόβον,κλέψας λόγοισιν, ὥσθʼ ἃ βούλομαι τυχεῖν·ὅς μʼ ἐκκομίζει, πόλιν ἀποστερῶν τύχης,καὶ δειλίᾳ δίδωσι. καὶ συγγνωστὰ μὲνγέροντι, τοὐμὸν δʼ οὐχὶ συγγνώμην ἔχει,προδότην γενέσθαι πατρίδος ἥ μʼ ἐγείνατο.ὡς οὖν ἂν εἰδῆτʼ, εἶμι καὶ σῴσω πόλινψυχήν τε δώσω τῆσδʼ ὑπερθανεῖν χθονός.αἰσχρὸν γάρ· οἱ μὲν θεσφάτων ἐλεύθεροικοὐκ εἰς ἀνάγκην δαιμόνων ἀφιγμένοιστάντες παρʼ ἀσπίδʼ οὐκ ὀκνήσουσιν θανεῖν,πύργων πάροιθε μαχόμενοι πάτρας ὕπερ·