θνῄσκειν ἕτοιμος πατρίδος ἐκλυτήριον.ἀλλʼ εἶα, τέκνον, πρὶν μαθεῖν πᾶσαν πόλιν,ἀκόλαστʼ ἐάσας μάντεων θεσπίσματα,φεῦγʼ ὡς τάχιστα τῆσδʼ ἀπαλλαχθεὶς χθονός·λέξει γὰρ ἀρχαῖς καὶ στρατηλάταις τάδε,πύλας ἐφʼ ἑπτὰ καὶ λοχαγέτας μολών·κἂν μὲν φθάσωμεν, ἔστι σοι σωτηρία·ἢν δʼ ὑστερήσῃς, οἰχόμεσθα, κατθανῇ.Μενοικεύςποῖ δῆτα φεύγω; τίνα πόλιν; τίνα ξένων;Κρέωνὅπου χθονὸς τῆσδʼ ἐκποδὼν μάλιστʼ ἔσῃ.Μενοικεύςοὐκοῦν σὲ φράζειν εἰκός, ἐκπονεῖν δʼ ἐμέ.ΚρέωνΔελφοὺς περάσας — Μενοικεύςποῖ με χρή, πάτερ, μολεῖν;ΚρέωνΑἰτωλίδʼ ἐς γῆν.Μενοικεύςἐκ δὲ τῆσδε ποῖ περῶ;ΚρέωνΘεσπρωτὸν οὖδας.Μενοικεύςσεμνὰ Δωδώνης βάθρα;Κρέωνἔγνως.Μενοικεύςτί δὴ τόδʼ ἔρυμά μοι γενήσεται;Κρέωνπόμπιμος ὁ δαίμων.