ἀλλʼ — οὐ γὰρ εἰπεῖν οὔτʼ ἐμοὶ τόδʼ ἀσφαλὲςπικρόν τε τοῖσι τὴν τύχην κεκτημένοιςπόλει παρασχεῖν φάρμακον σωτηρίας — ἄπειμι. χαίρεθʼ· εἷς γὰρ ὢν πολλῶν μέτατὸ μέλλον, εἰ χρή, πείσομαι· τί γὰρ πάθω;Κρέωνἐπίσχες αὐτοῦ, πρέσβυ.Τειρεσίαςμὴ ʼπιλαμβάνου.Κρέωνμεῖνον, τί φεύγεις;Τειρεσίαςἡ τύχη σʼ, ἀλλʼ οὐκ ἐγώ.Κρέωνφράσον πολίταις καὶ πόλει σωτηρίαν.Τειρεσίαςβούλῃ σὺ μέντοι κοὐχὶ βουλήσῃ τάχα.Κρέωνκαὶ πῶς πατρῴαν γαῖαν οὐ σῷσαι θέλω;Τειρεσίαςθέλεις ἀκοῦσαι δῆτα καὶ σπουδὴν ἔχεις;Κρέωνἐς γὰρ τί μᾶλλον δεῖ προθυμίαν ἔχειν;Τειρεσίαςκλύοις ἂν ἤδη τῶν ἐμῶν θεσπισμάτων.πρῶτον δʼ ἐκεῖνο βούλομαι σαφῶς μαθεῖν,ποῦ ʼστιν Μενοικεύς, ὅς με δεῦρʼ ἐπήγαγεν;Κρέωνὅδʼ οὐ μακρὰν ἄπεστι, πλησίον δὲ σοῦ.Τειρεσίαςἀπελθέτω νυν θεσφάτων ἐμῶν ἑκάς.Κρέωνἐμὸς πεφυκὼς παῖς ἃ δεῖ σιγήσεται.