θεῶν σόφισμα κἀπίδειξις Ἑλλάδι.ἃ συγκαλύψαι παῖδες Οἰδίπου χρόνῳχρῄζοντες, ὡς δὴ θεοὺς ὑπεκδραμούμενοι,ἥμαρτον ἀμαθῶς· οὔτε γὰρ γέρα πατρὶοὔτʼ ἔξοδον διδόντες, ἄνδρα δυστυχῆἐξηγρίωσαν· ἐκ δʼ ἔπνευσʼ αὐτοῖς ἀρὰςδεινάς, νοσῶν τε καὶ πρὸς ἠτιμασμένος.ἁγὼ τί οὐ δρῶν, ποῖα δʼ οὐ λέγων ἔπηἐς ἔχθος ἦλθον παισὶ τοῖσιν Οἰδίπου;ἐγγὺς δὲ θάνατος αὐτόχειρ αὐτοῖς, Κρέον·πολλοὶ δὲ νεκροὶ περὶ νεκροῖς πεπτωκότεςἈργεῖα καὶ Καδμεῖα μείξαντες βέληπικροὺς γόους δώσουσι Θηβαίᾳ χθονί.σύ τʼ ὦ τάλαινα συγκατασκάπτῃ πόλι,εἰ μὴ λόγοισι τοῖς ἐμοῖς τὶς πείσεται.ἐκεῖνο μὲν γὰρ πρῶτον ἦν, τῶν Οἰδίπουμηδένα πολίτην μηδʼ ἄνακτʼ εἶναι χθονός,ὡς δαιμονῶντας κἀνατρέψοντας πόλιν.ἐπεὶ δὲ κρεῖσσον τὸ κακόν ἐστι τἀγαθοῦ,μίʼ ἔστιν ἄλλη μηχανὴ σωτηρίας.