πόλει δὲ καὶ σοὶ ταῦτʼ ἐπισκήπτω, Κρέον·ἤνπερ κρατήσῃ τἀμά, Πολυνείκους νέκυνμήποτε ταφῆναι τῇδε Θηβαίᾳ χθονί,θνῄσκειν δὲ τὸν θάψαντα, κἂν φίλων τις ᾖ.σοὶ μὲν τάδʼ εἶπον· προσπόλοις δʼ ἐμοῖς λέγω·ἐκφέρετε τεύχη πάνοπλά τʼ ἀμφιβλήματα,ὡς εἰς ἀγῶνα τὸν προκείμενον δορὸςὁρμώμεθʼ ἤδη ξὺν δίκῃ νικηφόρῳ.τῇ δʼ Εὐλαβείᾳ, χρησιμωτάτῃ θεῶν,προσευχόμεσθα τήνδε διασῷσαι πόλιν.
Χορόςὦ πολύμοχθος Ἄρης, τί ποθʼ αἵματικαὶ θανάτῳ κατέχῃ Βρομίου παράμουσος ἑορταῖς;οὐκ ἐπὶ καλλιχόροις στεφάνοισι νεάνιδος ὥραςβόστρυχον ἀμπετάσας λωτοῦ κατὰ πνεύματα μέλπῃμοῦσαν, ἐν ᾇ χάριτες χοροποιοί,ἀλλὰ σὺν ὁπλοφόροις στρατὸν Ἀργείων ἐπιπνεύσαςαἵματι Θήβαςκῶμον ἀναυλότατον προχορεύεις.οὐδʼ ὑπὸ θυρσομανεῖ νεβρίδων μέτα δίνᾳ,ἅρμασι καὶ ψαλίων τετραβάμοσι μωνυχοπώλων